Rechters in Nederland laten nog steeds terbeschikkinggestelden (tbs'ers) vrij, zelfs wanneer de behandelend specialisten adviseren dit niet te doen. Dit blijkt uit berichtgeving van Wynia's Week. Een gevolg hiervan is een hogere recidive onder deze groep vrijgelaten tbs'ers.
De praktijk van het vrijlaten van tbs'ers tegen het advies van behandelaars in, is een onderwerp van discussie binnen de forensische psychiatrie en het rechtssysteem. TBS is een maatregel die door de rechter kan worden opgelegd aan personen die een ernstig misdrijf hebben gepleegd en die lijden aan een psychische stoornis. Het doel van TBS is om de maatschappij te beschermen en de betrokkene te behandelen, zodat herhaling van het misdrijf wordt voorkomen.
De beslissing om een tbs'er vrij te laten is complex en wordt genomen door de rechter. Hierbij wordt onder andere gekeken naar de rapporten van behandelend psychiaters en psychologen, de vorderingen die de tbs'er heeft gemaakt tijdens de behandeling, en het risico op herhaling van het delict. Het advies van de behandelaars is een belangrijk, maar niet doorslaggevend element in de besluitvorming. Rechters kunnen, na een zorgvuldige afweging van alle factoren, besluiten om een tbs'er vrij te laten, ook als de behandelaars dit afraden. De berichtgeving van Wynia's Week suggereert dat deze afweging in sommige gevallen leidt tot een verhoogde kans op recidive, wat de discussie over de criteria en de besluitvormingsprocessen rondom de vrijlating van tbs'ers verder aanwakkert.
