Vanaf 2030 wordt er een suikertaks ingevoerd op suikerhoudende producten in Nederland. Het doel van deze maatregel is om de consumptie van producten met een hoog suikergehalte te verminderen. De overheid beoogt hiermee een gezondere levensstijl onder de bevolking te stimuleren en tegelijkertijd extra inkomsten te genereren.
De suikertaks is een belasting die geheven wordt op producten waaraan suiker is toegevoegd. Het idee hierachter is dat door het verhogen van de prijs van deze producten, consumenten minder snel geneigd zullen zijn om ze te kopen. De opbrengsten van de taks zullen naar de staatskas vloeien, waar ze mogelijk gebruikt kunnen worden om andere gezondheidsinitiatieven te financieren of om de algemene begroting aan te vullen.
De invoering van een suikertaks is een maatregel die al langer in verschillende landen wordt overwogen of reeds is ingevoerd. Voorstanders van de taks wijzen op de potentiele gezondheidsvoordelen en de extra inkomsten voor de overheid. Critici daarentegen vrezen dat de taks vooral de lagere inkomensgroepen zal treffen en dat het effect op de volksgezondheid beperkt zal zijn. De precieze uitwerking van de Nederlandse suikertaks, zoals de hoogte van de belasting en de producten waarop deze van toepassing zal zijn, moet nog verder worden uitgewerkt in de komende jaren.