Restzetels vormen een onderdeel van het Nederlandse kiesstelsel en kunnen van invloed zijn op de uiteindelijke zetelverdeling na verkiezingen. Dit mechanisme is ontworpen om de vertegenwoordiging van kleinere partijen te bevorderen en de evenredigheid van de zetelverdeling te vergroten.
Het systeem van restzetels komt in werking nadat de zetels op basis van de eerste telling zijn verdeeld. Partijen die na deze eerste verdeling nog stemmen over hebben die niet voldoende zijn voor een volledige zetel, dingen mee naar de restzetels. De toewijzing van deze zetels gebeurt via een ingewikkelde berekening, waarbij de overgebleven stemmen van de partijen worden vergeleken om te bepalen welke partij alsnog een zetel krijgt.
De impact van restzetels kan aanzienlijk zijn. Een partij kan door dit systeem onverwacht één of meerdere zetels extra verwerven, wat de machtsverhoudingen in de Tweede Kamer kan beïnvloeden. Dit kan van belang zijn bij de formatie van een nieuwe regering, omdat elke zetel extra de onderhandelingspositie van een partij kan versterken.
Het is belangrijk op te merken dat de toewijzing van restzetels niet altijd voorspelbaar is. De uiteindelijke verdeling hangt af van de stemtotalen van alle partijen en de specifieke rekenmethode die wordt gebruikt. Hierdoor kan de uitslag soms verrassend zijn en tot discussie leiden over de eerlijkheid en representativiteit van het kiesstelsel.
