In het kort
De participatiesamenleving, een beleidsconcept dat beoogt zorg betaalbaar te houden, legt een te zware last op mantelzorgers en belemmert emancipatie. Dit beleid, dat uitgaat van meer informele zorg, is geen politieke realiteit maar een sprookje. De huidige uitvoering van dit concept leidt tot onevenredige druk op mantelzorgers.
Feiten over dit nieuwsbericht
- 1
De participatiesamenleving beoogt zorg betaalbaar te houden.
- 2
Het beleid legt een te zware last op mantelzorgers.
- 3
De participatiesamenleving staat emancipatie in de weg.
- 4
De verwachting van meer informele zorg wordt als een sprookje bestempeld.
- 5
De huidige uitvoering van het beleid leidt tot onevenredige druk op mantelzorgers.
Hoe de media berichten
1 artikel
Meer mantelzorg met minder middelen is geen politieke realiteit, dat is een sprookje
Lees meerAchtergrond
De participatiesamenleving is ontworpen met het idee dat de samenleving zelf meer zorgtaken op zich zou nemen, om zo de overheidsuitgaven aan zorg te beperken. Echter, de praktijk wijst uit dat de last hiervan onevenredig wordt verdeeld, met name onder mantelzorgers. Dit beleidskader lijkt de realiteit van de beschikbare middelen en de capaciteit van mantelzorgers te negeren.
De kritiek suggereert dat het concept van de participatiesamenleving, in de huidige vorm, niet duurzaam is en onbedoelde negatieve gevolgen heeft. Het belemmert niet alleen de persoonlijke ontwikkeling en emancipatie van degenen die de zorgtaken uitvoeren, maar ondermijnt ook de betaalbaarheid van zorg op de lange termijn door de druk op een beperkte groep te verhogen.
