De benoeming van een homoseksuele premier wordt door sommigen gezien als een symbolische stap, maar er klinkt kritiek omdat het coalitieakkoord geen concrete maatregelen bevat ter bescherming van de rechten van LHBTI+'ers.
De benoeming van een openlijk homoseksuele premier wordt door velen beschouwd als een belangrijk signaal van acceptatie en inclusie. Het is een moment dat gezien kan worden als een mijlpaal in de Nederlandse geschiedenis. Echter, deze symbolische daad staat in contrast met de inhoud van het coalitieakkoord, waar concrete waarborgen voor de LHBTI+-gemeenschap zouden ontbreken.
De kritiek richt zich op het feit dat, ondanks de historische benoeming, het coalitieakkoord geen expliciete en afdwingbare maatregelen bevat om de rechten van LHBTI+'ers te beschermen en te bevorderen. Er wordt gewezen op de noodzaak van concrete acties om discriminatie en uitsluiting tegen te gaan en om de positie van LHBTI+'ers in de samenleving te versterken. Zonder deze concrete maatregelen zou de symbolische waarde van de benoeming teniet kunnen worden gedaan, aldus critici.
