In 1966 voltrok zich een huwelijk dat niet alleen de koninklijke familie betrof, maar tevens een periode van maatschappelijke onrust inluidde: het huwelijk van prinses Beatrix en Claus von Amsberg. Dit huwelijk wordt door Wynia's Week beschreven als een katalysator voor wat later bekend zou staan als 'Ontketend Nederland'.
De achtergrond van deze onrust lag in de Duitse afkomst van Claus von Amsberg, die tijdens de Tweede Wereldoorlog lid was geweest van de Hitlerjugend en korte tijd diende in de Wehrmacht. Hoewel hij zelf geen oorlogsmisdaden had begaan, riep zijn verleden gevoelens van pijn en woede op bij een deel van de Nederlandse bevolking, die nog de Duitse bezetting in herinnering had. De aankondiging van het huwelijk leidde dan ook tot protesten en demonstraties.
Op de dag van het huwelijk zelf, 10 maart 1966, vonden in Amsterdam diverse protestacties plaats. Een van de meest opvallende acties was het gooien van een rookbom naar de Gouden Koets, waarmee het bruidspaar door de stad reed. Deze actie symboliseerde de onvrede en het verzet tegen het huwelijk en de gevestigde orde. De rookbom werd een iconisch beeld van de protesten en staat symbool voor de verdeeldheid in de Nederlandse samenleving.
Het huwelijk van Beatrix en Claus kan gezien worden als een keerpunt in de Nederlandse geschiedenis. Het markeerde het begin van een periode waarin de traditionele autoriteit werd bevraagd en de roep om democratisering en meer openheid steeds luider klonk. 'Ontketend Nederland' verwijst naar deze periode van maatschappelijke veranderingen en de opkomst van nieuwe sociale bewegingen. Het huwelijk en de protesten eromheen hebben bijgedragen aan een grotere bewustwording en discussie over de Nederlandse identiteit en de omgang met het oorlogsverleden.
