In het kort
Een vrouw die in 1968 afstand deed van haar kind, heeft kritiek geuit op de excuses die de staat heeft aangeboden. Zij eist compensatie voor het leed dat haar is aangedaan. De vrouw, die destijds gedwongen werd afstand te doen, voelt zich niet gehoord door de gebaren van de overheid.
Feiten over dit nieuwsbericht
- 1
Een afstandsmoeder uit 1968 uit kritiek op staats-excuses.
- 2
De vrouw eist compensatie.
- 3
De afstand van haar kind was in 1968.
- 4
De afstand werd destijds als gedwongen ervaren.
Hoe de media berichten
1 artikel
Achtergrond
Volgens de vrouw was de afstand destijds geen vrije keuze, maar een gevolg van druk vanuit de maatschappij en instanties. De excuses van de staat, die bedoeld zijn om leed te erkennen, voelen voor haar onvoldoende om de impact van deze gebeurtenis te verwerken.
Ze geeft aan dat de erkenning van de staat niet automatisch leidt tot herstel van het aangedane onrecht. Daarom pleit zij voor een concrete vorm van compensatie, die recht moet doen aan de blijvende gevolgen van de gedwongen afstand van haar kind.
