Op middelbare scholen in Nederland krijgen leerlingen steeds vaker bijles gericht op het verbeteren van hun leesbaar schrijven. Deze toename in bijles is een reactie op de groeiende hoeveelheid onleesbaar handschrift, ook wel 'hanenpoten' genoemd, onder de leerlingen.
De constatering dat handschriften van leerlingen minder goed leesbaar zijn, is niet nieuw. Echter, de frequentie waarmee bijles voor schrijfvaardigheid wordt ingezet, lijkt recentelijk te zijn toegenomen. Dit wijst op een mogelijk groeiend probleem binnen het onderwijs, waarbij leerlingen moeite hebben met het ontwikkelen van een duidelijk en consistent handschrift. De oorzaken van dit fenomeen zijn niet direct uit het artikel af te leiden, maar mogelijke factoren kunnen zijn de toegenomen focus op digitaal onderwijs en een afname van traditionele schrijfoefeningen in het curriculum.
De bijlessen zijn specifiek gericht op het verbeteren van de leesbaarheid van het handschrift. Er is geen informatie beschikbaar over de exacte inhoud van deze bijlessen, maar aangenomen kan worden dat ze zich richten op aspecten zoals lettervorming, regelmaat, en de algemene presentatie van het schrift. Het artikel geeft geen details over de omvang van het probleem, de specifieke groepen leerlingen die bijles krijgen, of de effectiviteit van de bijlessen. Ook wordt niet vermeld of er specifieke regio's zijn waar dit probleem zich meer voordoet dan elders.
