Een bestuurder van een waterschap heeft een oproep gedaan aan de politiek om een maximum te stellen aan het aantal tegels dat in tuinen mag worden gebruikt. De bestuurder benadrukt dat in de huidige klimaatcontext elke druppel water van belang is en dat overmatige verharding van tuinen door tegels wateroverlast kan verergeren.
De achterliggende gedachte van het pleidooi is dat tegels de natuurlijke afwatering van regenwater belemmeren. In plaats van in de grond te sijpelen, stroomt het water direct naar het riool, wat bij hevige regenval tot overbelasting en wateroverlast kan leiden. Het verminderen van het aantal tegels en het stimuleren van groen in tuinen zou de waterhuishouding ten goede komen en de druk op de riolering verminderen.
Het voorstel van de waterschapsbestuurder is om via politieke besluitvorming een wettelijk kader te creëren dat een maximum stelt aan het percentage van een tuin dat met tegels mag worden bedekt. Dit zou gemeenten de mogelijkheid geven om hierop te handhaven en burgers te stimuleren om hun tuinen groener in te richten. De bestuurder stelt dat een dergelijke maatregel bijdraagt aan een betere waterberging en een gezondere leefomgeving.
