Uit recent onderzoek van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) is gebleken dat de aanwezigheid van PFAS (poly- en perfluoralkylstoffen) in eieren van hobbykippen te herleiden is tot de consumptie van wormen die in de grond leven. Deze bevinding werpt een nieuw licht op de bronnen van PFAS-besmetting in de voedselketen en de mogelijke risico's voor de volksgezondheid.
PFAS is een verzamelnaam voor een groep van duizenden chemische stoffen die door de mens zijn gefabriceerd en die niet van nature in het milieu voorkomen. Ze worden gebruikt in een breed scala aan producten, zoals blusschuim, anti-aanbaklagen, textiel en verpakkingsmaterialen, vanwege hun water- en vuilafstotende eigenschappen. Eenmaal in het milieu, breken PFAS zeer langzaam af, waardoor ze zich kunnen ophopen in de bodem, het water en levende organismen. Dit leidt tot een wereldwijde verspreiding en langdurige blootstelling van mens en dier.
Het onderzoek van het RIVM richtte zich specifiek op de route waarlangs PFAS in de eieren van hobbykippen terechtkomen. Hobbykippen scharrelen vaak vrij rond in tuinen en op kleine landjes, waar ze wormen en andere bodemorganismen oppikken. Wormen kunnen PFAS opnemen uit de grond, waardoor ze een bron van besmetting vormen voor de kippen die ze eten. De PFAS stapelen zich vervolgens op in het lichaam van de kippen en worden uiteindelijk in de eieren afgezet.
De resultaten van het RIVM-onderzoek benadrukken het belang van het in kaart brengen van de verschillende blootstellingsroutes van PFAS. Hoewel de concentraties PFAS in eieren van hobbykippen kunnen variëren afhankelijk van de lokale omstandigheden en de mate van bodemverontreiniging, is het duidelijk dat deze eieren een significante bron van PFAS-inname kunnen vormen, vooral voor mensen die regelmatig eieren van eigen kippen consumeren. Het RIVM adviseert dan ook om alert te zijn op mogelijke bronnen van PFAS in de omgeving en om maatregelen te nemen om de blootstelling te minimaliseren.
De bevindingen van het RIVM hebben mogelijk gevolgen voor het beleid rondom PFAS-verontreiniging. Het is van belang om niet alleen te focussen op de industriële bronnen van PFAS, maar ook op de verspreiding van PFAS in de bodem en de mogelijke impact op de voedselketen. Verder onderzoek is nodig om de risico's van PFAS-blootstelling via verschillende routes beter in te schatten en om effectieve maatregelen te ontwikkelen om de verontreiniging te verminderen en de volksgezondheid te beschermen. Dit kan bijvoorbeeld door het saneren van vervuilde grond, het aanpassen van landbouwpraktijken en het informeren van het publiek over de risico's van PFAS en manieren om blootstelling te vermijden.
